1
00:00:00,000 --> 00:00:03,800
Dobry wieczór wszystkim

2
00:00:04,000 --> 00:00:11,800
Dzisiaj chciałabym pomówić na temat dawania i wybaczania.

3
00:00:12,000 --> 00:00:21,800
Zazwyczaj większość ludzi na tym świecie chce osiągnąć sukces dzięki zdobywaniu.

4
00:00:22,000 --> 00:00:27,800
Zdobywają coraz więcej i więcej, gromadząc coraz więcej i więcej.

5
00:00:28,000 --> 00:00:39,800
Lecz na tym świecie ludzie tak naprawdę poszukują powodzenia w dawaniu i wybaczaniu.

6
00:00:40,000 --> 00:00:51,800
Mam nadzieję, że nie wzbudzicie podejrzeń z powodu tej mowy o dawaniu, jako że Peter właśnie mówił o naszym wielkim projekcie.

7
00:00:52,000 --> 00:00:56,800
W zasadzie to wiedziałam, że będzie o nim mówić.

8
00:00:57,000 --> 00:01:06,800
Lecz to nie jest tak, że zaczynam gadkę o dawaniu, bo chcemy pozyskać ofiarodawców, którzy dadzą nam więcej pieniędzy na klasztor mniszek.

9
00:01:07,000 --> 00:01:19,800
Właściwie jest to jedna z bardzo, bardzo ważnych cech, którą tendencyjnie większość ludzi pomija uważając ją za nie istotną.

10
00:01:20,000 --> 00:01:29,800
Mówię to także dlatego, że byłam bardzo zainspirowana dawaniem i hojnością ze strony wielu ludzi, którzy wspierali klasztor Dhammasara.

11
00:01:30,000 --> 00:01:34,800
Niektórzy z was mogą wiedzieć, że my bhikkhuni (mniszki) z Dhammasara

12
00:01:35,000 --> 00:01:42,800
byłyśmy okazjonalnie na Sri Lance i otrzymałyśmy sadzonkę drzewa Maha Bodhi.

13
00:01:43,000 --> 00:01:48,800
Sadzonka pochodzi z drzewa Bodhi, które jest tym oryginalnym drzewem Bodhi

14
00:01:49,000 --> 00:01:53,800
pod którym siedział Buddha, i pod którym osiągnął oświecenie.

15
00:01:54,000 --> 00:02:01,800
Sadzonka ta została posadzona przez Arahantkę Sanghamittę Theri.

16
00:02:02,000 --> 00:02:10,800
Sprowadziła ona sadzonkę drzewa Bodhi z Bodhgaya, z Indii, na Sri Lankę.

17
00:02:11,000 --> 00:02:16,800
Wtedy też założyła pierwszy klasztor dla bhikkhuni na Sri Lance.

18
00:02:17,000 --> 00:02:30,800
Teraz sadzonka drzewa Bodhi została przekazana Australii i jest to prawdziwie historyczne wydarzenie.

19
00:02:31,000 --> 00:02:53,800
Powodem dla którego Mahathera z Anuradhapury chciał podarować nam sadzonkę drzewa Bodhi jest to, że jesteśmy jedynym klasztorem, w którym szkolą się bhikkhuni w tradycji Theravady.

20
00:02:54,000 --> 00:03:00,800
Bazując na tym fakcie powiedział, że darzy nas zaufaniem i wierzy, że zaopiekujemy się tym drzewkiem bardzo dobrze.

21
00:03:01,000 --> 00:03:11,800
Prawdę mówiąc to każdego roku duża liczba osób stara się zdobyć drzewo Bodhi, ponieważ ma ono ogromne znaczenie [dla buddystów].

22
00:03:12,000 --> 00:03:25,800
Lecz każdego roku jest ono w stanie wytworzyć ok. 3 do 4 nasion i jest naprawdę stare, ma ok. 2247 lat.

23
00:03:26,000 --> 00:03:30,800
Wyobraźcie sobie gdyby tak wszystkie kobiety zachciały mieć dzieci.

24
00:03:31,000 --> 00:03:32,800
Byłoby to bardzo trudne.

25
00:03:33,000 --> 00:03:40,800
Podobnie jak w przypadku tego wysokiego drzewa, które jest w stanie wytworzyć tylko od 3 do 4 nasion.

26
00:03:41,000 --> 00:03:46,800
Zwykle jest wysyłanych co najmniej 300 zgłoszeń dotyczących chęci posiadania takiego nasionka

27
00:03:47,000 --> 00:03:49,800
tak więc otrzymanie tej sadzonki było dla nas ogromnym szczęściem.

28
00:03:50,000 --> 00:04:06,800
Byłyśmy bardzo wzruszone uprzejmością i dobrocią tego Mahathery, bowiem otrzymałyśmy uznanie jako bhikkhuni.

29
00:04:07,000 --> 00:04:14,800
Dotarłyśmy na miejsce, które jest zastrzeżone dla innych, aby otrzymać sadzonkę drzewa Bodhi.

30
00:04:15,000 --> 00:04:25,800
Właściwie to jesteśmy pierwszymi bhikkhuni, które zostały zaproszone na ten niedostępny teren, gdyż wcześniej jedynie mnisi i Mahathera mogli tam wejść.

31
00:04:26,000 --> 00:04:31,800
Ktoś nawet powiedział nam, że prezydent [Sri Lanki] nie ma pozwolenia, aby tam wejść.

32
00:04:32,000 --> 00:04:39,800
Tak więc było to dla nas wielkie błogosławieństwo, byłyśmy wzruszone i uszczęśliwione z powodu takiego honoru i zaszczytu.

33
00:04:40,000 --> 00:04:51,800
Kiedy przybyłyśmy na ten niedostępny teren, podążałyśmy za bhikkhu w jednej linii.

34
00:04:52,000 --> 00:04:59,800
Aczkolwiek Mahathera był tak uprzejmy dla bhikkhuni, że zamiast prosić nas o pozostanie z tyłu

35
00:05:00,000 --> 00:05:03,800
zaproponował abyśmy szli po dwóch stronach – obok bhikkhu.

36
00:05:04,000 --> 00:05:14,800
Obdarzył nas uznaniem i szacunkiem, więc byłyśmy naprawdę wzruszone dobrocią i wsparciem jakie otrzymałyśmy.

37
00:05:15,000 --> 00:15:20,800
Po tym wszystkim, kiedy otrzymałyśmy drzewo Bodhi, stało się ono naszym największym dobytkiem.

38
00:05:21,000 --> 00:05:30,800
Tak więc wszystko odbywało się pośród trąbek i bębnów, które są częścią tutejszej tradycji, a także ok. setki osób uczestniczących w tej ceremonii.

39
00:05:31,000 --> 00:05:33,800
Było to bardzo piękne i pomyślne wydarzenie.

40
00:05:34,000 --> 00:05:41,800
Niektórzy ludzie podróżowali sześć godzin z Kolombo do Anuradhapury i byli tym bardzo zainspirowani.

41
00:05:42,000 --> 00:05:49,800
Ci którzy przybyli z innych wiosek podróżowali przez 1,5 godz., niektórzy przez 2 lub 3 godziny.

42
00:05:50,000 --> 00:05:59,800
W momencie, kiedy otrzymałyśmy drzewo Bodhi wszyscy jednogłośnie wypowiedzieli „Sadhu, sadhu”, wszyscy byli wzruszeni i dotykali drzewa.

43
00:06:00,000 --> 00:06:06,800
Ludzie byli przepełnieni wiarą i dostrzegłam wtedy jak bardzo inspirująca jest ich wiara.

44
00:06:07,000 --> 00:06:22,800
Mahathera zaprosił nas tutaj, abyśmy odebrały nasz nowy dobytek, więc był to dla nas wielki zaszczyt i wyróżnienie, gdy odbierałyśmy ową sadzonkę drzewa Bodhi.

45
00:06:23,000 --> 00:06:26,800
Obdarzono nas niezwykłym uznaniem i szacunkiem.

46
00:06:27,000 --> 00:06:30,800
W sposób szczególny dotknęło to nasze serca.

47
00:06:31,000 --> 00:06:38,800
Po ceremonii rozmawiałyśmy z mieszkańcami wioski, którzy uczestniczyli w tym wydarzeniu.

48
00:06:39,000 --> 00:06:43,800
Byli oni zainspirowani faktem, iż na tym świecie nadal istnieją bhikkhuni.

49
00:06:44,000 --> 00:06:51,800
Nie mogą dotknąć mnichów jak i nas, lecz mają teraz okazję, aby dotknąć naszych stóp.

50
00:06:52,000 --> 00:06:59,800
Byli tacy szczęśliwi i to nas naprawdę bardzo inspirowało.

51
00:07:00,000 --> 00:07:03,800
Tak więc nigdy nie zaniedbujcie mocy płynącej z dawania.

52
00:07:04,000 --> 00:07:09,800
Jeżeli dajesz, jeżeli kogoś wspierasz, okazujesz mu w ten sposób szacunek.

53
00:07:10,000 --> 00:07:19,800
Nie jest konieczne abyś rozdawał wiele materialnych rzeczy, wystarczy jak okażesz szacunek i dowód uznania, gdyż ma to znaczenie dla wielu ludzi.

54
00:07:20,000 --> 00:07:35,800
Faktem jest, że to historyczne wydarzenie nie odbyłoby się bez pomocy, a także bez szczodrości wszystkich tych, którzy wspierali klasztor Dhammasara.

55
00:07:36,000 --> 00:07:42,800
Nie doszłoby do tego bez waszego wsparcia dla mniszek.

56
00:07:43,000 --> 00:07:59,800
Prawdę mówiąc nie wspieraliście bhikkhuni ani też samaneri, czy anagarika, lecz właściwie to wspieraliście wszystkie kobiety dając im szansę na prowadzenie monastycznego życia.

57
00:08:00,000 --> 00:08:07,800
Tak więc takie dawanie ma swoją moc, lecz jest także dość męczące, gdyż nasz rozkład dnia jest dosyć napięty.

58
00:08:08,000 --> 00:08:20,800
Właściwie to, kiedy następnego dnia wróciłyśmy o ósmej, część z nas poszła jeszcze do Bodhinyany, aby wysłuchać wykładu. 

59
00:08:21,000 --> 00:08:29,800
O dziesiątej musiałam jeszcze uczestniczyć w jednym z tych wielokulturowych spotkań jako jedna z osób uczestniczących w dyskusji.

60
00:08:30,000 --> 00:08:33,800
Lecz nie czułam się zmęczona. 

61
00:08:34,000 --> 00:08:44,800
Nawet jeśli odczuwałam zmęczenie fizyczne, to jednak mentalnie posiadałam zapas energii z powodu inspiracji, radości i szczęścia.

62
00:08:45,000 --> 00:08:49,800
Właściwie więc dawanie sprawia, że jesteś szczęśliwy. 

63
00:08:50,000 --> 00:09:00,800
Dlatego właśnie dawanie znajduje się na szczycie listy dziesięciu parami – duchowych cech.

64
00:09:01,000 --> 00:09:08,800
Jest to jedna z tych duchowych cech, na którą Buddha często zwracał uwagę oraz zachęcał nas do jej kultywacji.

65
00:09:09,000 --> 00:09:14,800
Tak więc dawanie nie ogranicza się jedynie do materialnych rzeczy.

66
00:09:17,000 --> 00:09:29,800
Dawanie jest również aktem dobroci, a także wyrzeczeniem się.

67
00:09:30,000 --> 00:09:35,800
Jest ono również drugim czynnikiem Szlachetnej Ośmiorakiej Ścieżki.

68
00:09:36,000 --> 00:09:41,800
Dlatego tak ważne jest posiadanie właściwego stosunku oraz właściwego zrozumienia odnośnie tego czym jest dawanie.

69
00:09:42,000 --> 00:09:45,800
Wielu ludzi daje z różnego rodzaju powodów.

70
00:09:46,000 --> 00:09:55,800
Niektórzy ludzie dają, ponieważ chcą otrzymać coś w zamian: „Dam ci coś, pomogę ci, a potem ty pomożesz mi, zrobię ci masaż pleców, potem ty wymasujesz plecy mi”.

71
00:09:56,000 --> 00:10:03,800
To jest naprawdę ”opłacalne” myślenie – na tym świecie ludzie zwykle chcą czegoś w zamian. 

72
00:10:04,000 --> 00:10:10,800
Pragnienie czegoś w zamian nie jest dawaniem. To jest interes, to dobicie targu.

73
00:10:11,000 --> 00:10:18,800
Dawanie jest czymś bezwarunkowym, dlatego też jest aktem dobroci – to jest inny poziom dawania. 

74
00:10:19,000 --> 00:10:22,800
Dawanie jest także sposobem na odpuszczenie.

75
00:10:23,000 --> 00:10:31,800
Zawsze słyszymy jak ludzie mówią „Odpuść, odpuść”, lecz problem w tym, że ludzie odpuszczają sobie zdrowy rozsądek.

76
00:10:33,000 --> 00:10:39,800
I kiedy następuje to ich „odpuszczanie, odpuszczanie”, pierwszą rzeczą jaką odpuszczają jest właśnie zdrowy rozsądek.

77
00:10:40,000 --> 00:10:42,800
Więc co należy odpuścić?

78
00:10:43,000 --> 00:10:47,800
A więc [dawajmy] zamiast gromadzić, gdyż pomaga nam to odpuścić.

79
00:10:48,000 --> 00:10:59,800
Dawanie jest na szczycie listy parami, ponieważ przyczyna naszego cierpienia spoczywa w pragnieniu i zdobywaniu rzeczy.

80
00:11:00,000 --> 00:11:08,800
Jedyną drogą, aby pokonać nasze cierpienie będzie porzucenie wszelkich pragnień. 

81
00:11:09,000 --> 00:11:14,800
Tak więc zamiast zdobywać – dajemy – to bardzo ważne.

82
00:11:15,000 --> 00:11:18,800
Lecz niektórzy ludzie dają, ponieważ chcą się czegoś pozbyć. 

83
00:11:19,000 --> 00:11:22,800
Nie potrzebują czegoś, więc przekazują to innym.

84
00:11:23,000 --> 00:11:28,800
Pamiętam, kiedy byłam jeszcze młoda, moja mama dawała mi pierwsze nauki Dhammy.

85
00:11:29,000 --> 00:11:35,800
Zwykła mówić mi: „Jeżeli chcesz podarować coś komuś, upewnij się, że jest to dobre, że dajesz innym to, co najlepsze. 

86
00:11:36,000 --> 00:11:43,800
Jeżeli coś nie jest dobre, miej pewność, że nie dasz tego nikomu, ponieważ ty tego nie chcesz, więc inni także nie będą chcieli”.

87
00:11:44,000 --> 00:11:48,800
Nie ofiarowujesz czegoś, co jest ”odpadem”, nie dajesz tego innym, gdyż nie jest to właściwa postawa.

88
00:11:49,000 --> 00:11:52,800
Nie musisz też ofiarowywać wielu podarunków, wystarczy twoje serce.

89
00:11:53,000 --> 00:12:01,800
Najważniejsze jest to, że dając czujesz się szczęśliwy, odczuwasz szczęście i czujesz się dobrze sam ze sobą. 

90
00:12:02,000 --> 00:12:07,800
Wielu ludzi myśli, że muszą ofiarować sporo materialnych datków – nie, wcale nie musicie! 

91
00:12:08,000 --> 00:12:11,800
Najważniejsze jest twoje serce i to, co sprawia ci radość.

92
00:12:12,000 --> 00:12:21,800
Pamiętam jak jakiś czas temu opowiadałam komuś historię o królu Aśoce i jego podarunku dla Buddhy.

93
00:12:22,000 --> 00:12:28,800
Kiedy w jego poprzednim życiu Buddha zbierał jałmużnę, on, jako mały chłopiec, podarował mu rąbek [szaty]. 

94
00:12:29,000 --> 00:12:34,800
A więc ofiarował mu jakiś zwykły rąbek, włożył go do miski Buddhy, a Buddha zwyczajnie zaakceptował ten rąbek. 

95
00:12:35,000 --> 00:12:50,800
Jakiś mnich zapytał, dlaczego akceptuje on coś tak kuriozalnego, zapytał Buddhę, który dzięki mocom psychicznym był w stanie odczytać myśli tego chłopca, więc odpowiedział:

96
00:12:51,000 --> 00:13:04,800
„Kiedy ten młody człowiek podarował rąbek Buddzie, kiedy włożył go do miski Buddhy, w jego umyśle było to złoto, coś bardzo wartościowego, coś dobrego, coś co mógł ofiarować Buddzie”.

97
00:13:05,000 --> 00:13:09,800
Buddha kontynuował: „W następnym życiu będzie on wielkim królem, wielkim władcą”.

98
00:13:10,000 --> 00:13:11,800
Tak narodził się król Aśoka.

99
00:13:12,000 --> 00:13:21,800
Kiedy opowiedziałam to komuś – ktoś powiedział mi: „Podoba mi się ten pomysł, ponieważ następnym razem po prostu weźmiesz jakiś kamyk i w ten sposób zaoszczędzisz pieniądze. 

100
00:13:22,000 --> 00:13:28,800
Potem idziesz do żony, dajesz to żonie i mówisz: «daję ci to od serca, ten kamyk dla mnie jest diamentem».

101
00:13:29,000 --> 00:13:41,800
A więc dajesz to żonie, oszczędzasz kupę kasy i mówisz jej: «nie potrzebujesz diamentu, chcesz kamyk! Ponieważ w moim sercu jest to diament, a więc daję ci go z całego serca – to diament!»”

102
00:13:43,000 --> 00:13:47,800
Tak więc oszczędzacie sporo pieniędzy i mam nadzieję, że to działa.

103
00:13:48,000 --> 00:13:54,800
Tak więc ważne jest to, że dajesz, gdyż jest to akt dobroci.

104
00:13:56,000 --> 00:14:01,800
Przypominam sobie jedną z moich kuzynek i jej córkę, która zachowywała się samolubnie w domu.

105
00:14:02,000 --> 00:14:07,800
Nigdy nie pomagała braciom, nie pomagała też siostrom – była bardzo samolubna.

106
00:14:08,000 --> 00:14:25,800
Kiedy kuzynka wybrała się do szkoły porozmawiać z nauczycielem była bardzo zaskoczona tym, co powiedział nauczyciel: „Twoja córka jest wspaniałą osobą, jest taka pomocna, naprawdę pomaga wszystkim”. 

107
00:14:26,000 --> 00:14:29,800
Więc jej matka poczuła się dziwnie: „W domu nigdy nie pomaga!”

108
00:14:30,000 --> 00:14:37,800
Przywiązujemy się do bycia uprzejmym, ponieważ ona, poza domem, pomagała ludziom, którzy ją chwalili, mówiąc że jest niezwykle uprzejmą osobą.

109
00:14:38,000 --> 00:14:41,800
Dlatego czasem musimy posiadać właściwe zrozumienie.

110
00:14:42,000 --> 00:14:50,800
Nie dajemy, dlatego że chcemy, aby inni nas chwalili, aby być rozpoznawalnym z powodu naszej uprzejmości. To [nie] jest dawanie. 

111
00:14:51,000 --> 00:14:57,800
W rzeczywistości dawanie musi rozpocząć się od nas, szczodrość musi zacząć się od nas samych.

112
00:14:58,000 --> 00:15:07,800
Nie chodzi tylko o bycie szczodrym dla innych, lecz o bycie szczodrym dla siebie, aby dawać sobie czas na praktykę, na medytację.

113
00:15:08,000 --> 00:15:19,800
A także, aby dawać wsparcie i życzliwość dla naszej, własnej sadzonki – przepraszam za to, gdyż to Buddha o tym mówił – naszego rodzeństwa. 

114
00:15:21,000 --> 00:15:38,800
Możemy wspierać innych będąc życzliwym, posiadając dobre i miłujące myśli wobec naszych partnerów, naszych własnych dzieci, naszych braci i sióstr, dając im wsparcie i pomoc, kiedy tego potrzebują.

115
00:15:39,000 --> 00:15:44,800
Dawanie jest również aktem życzliwości, a więc dawajmy.

116
00:15:45,000 --> 00:15:58,800
Dawanie jest także praktyką moralności, kiedy np. przestrzegamy wskazań, praktykujemy niekrzywdzenie, a więc porzucamy krzywdzenie innych.

117
00:15:59,000 --> 00:16:09,800
Dawanie jest także podarunkiem dla społeczeństwa, ponieważ dajesz bezpieczeństwo innym ludziom, aby czuli się bezpiecznie.

118
00:16:10,000 --> 00:16:15,800
To jest dla nich schronienie, ponieważ praktykujesz niekrzywdzenie i to jest ważne.

119
00:16:16,000 --> 00:16:22,800
Buddha powiedział: „Dar Dhammy przewyższa wszystkie dary”.

120
00:16:23,000 --> 00:16:32,800
Jednym z darów jest bycie osobą z moralnością, przestrzegającą wskazań oraz praktykującą niekrzywdzenie, brak przemocy.

121
00:16:33,000 --> 00:16:39,800
To także dawanie. A więc ważne jest, abyśmy zaczęli z właściwym zrozumieniem.

122
00:16:40,000 --> 00:17:01,800
Pamiętam jak dwa lata temu, kiedy obchodziliśmy uroczystość Vesak, ktoś zadał pytanie: „Wspieramy mnichów i mniszki, lecz co będzie, kiedy mnich zrzuci szaty?” 

123
00:17:03,000 --> 00:17:16,800
I wciąż pamiętam jak Czcigodna Nirodha, która podjęła się odpowiedzi na to pytanie, przepięknie odpowiedziała – powiedziała tak: „Dając nie oczekujesz, że dostaniesz coś w zamian”.

124
00:17:17,000 --> 00:17:29,800
A więc dając nie ograniczasz się jedynie do stwierdzenia: „Och! Wspieram mnichów i mniszki, więc upewnię się, że pozostaną w szatach. Jeżeli nie pozostaną w szatach nie będę ich wspierać”. Więc to już nie jest dawanie.

125
00:17:30,000 --> 00:17:41,800
Podaruj komuś wsparcie, a nawet odrobinę troski, gdyż to także dawanie, jest to inny poziom dawania.

126
00:17:43,000 --> 00:17:46,800
Oczywiście musimy zacząć od powierzchniowego poziomu, aby przejść do bardziej wyrafinowanego poziomu. 

127
00:17:47,000 --> 00:17:53,800
Więc oznacza to, że musimy porzucić rzeczy materialne.

128
00:17:54,000 --> 00:18:06,800
Następnie na subtelniejszym poziomie porzucamy nasze skalania: chciwość, nienawiść i ułudę.

129
00:18:07,000 --> 00:18:16,800
Jest to porzucanie krzywdzenia i przemocy, i praktykowanie niekrzywdzenia oraz braku przemocy. To jest kolejna droga.

130
00:18:18,000 --> 00:18:25,800
A więc bycie osobą moralną i prowadzenie dobrego życia jest już nauczaniem samym w sobie.

131
00:18:26,000 --> 00:18:39,800
Więc mówiąc o tym, że dar Dhammy przewyższa wszystkie dary, nie chodziło tu o wygłaszanie skomplikowanych nauk, czy mówieniu o Abhidhammie – nie! Chodzi o to jak przeżywamy nasze życie.

132
00:18:40,000 --> 00:18:56,800
Niektórzy z naszych darczyńców, kiedy przychodzą do naszego klasztoru i rozmawiają z nami, opowiadają że czasami, kiedy pracują w biurze ich koledzy i koleżanki zastanawiają się: „Och! Ty zawsze jesteś taka spokojna i szczęśliwa”.

133
00:18:59,000 --> 00:19:06,800
Interesują się tobą i wiedzą, że jesteś buddystką, ponieważ to sposób w jaki dbasz o siebie, sposób w jaki się zachowujesz.

134
00:19:07,000 --> 00:19:11,800
Więc o wiele bardziej istotne nie będzie to, co powiedziałeś lub to, co powiedzieliśmy. 

135
00:19:12,000 --> 00:19:22,800
Jak to powiedział Buddha, iż czasem ludzie są dobrzy w mówieniu i dawaniu wykładów – skomplikowanych wykładów, lecz nie żyją zgodnie z nimi.

136
00:19:23,000 --> 00:19:28,800
Tak więc wiedzą jak mówić o tym, co trzeba robić, lecz nie robią tego o czym mówią.

137
00:19:29,000 --> 00:19:34,800
Dlatego też tak ważne jest, aby nie powtarzać słów jak papuga, gdyż to każdy jest w stanie zrobić.

138
00:19:35,000 --> 00:19:41,800
Ważne jest jak przeżywamy nasze życie, czy jesteśmy hojnymi osobami? To samo w sobie jest nauką. 

139
00:19:42,000 --> 00:19:49,800
Właściwie to rozmowa o papugach przypomina mi pewien dowcip. Opowieść idzie mniej więcej tak.

140
00:19:50,000 --> 00:19:59,800
Było sobie trzech braci, którzy dorastali, a kiedy już dorośli, opuścili swoje rodzinne miasto.

141
00:20:00,000 --> 00:20:07,800
Cała trójka rozwijała się pomyślnie, i kiedy wspólnie się zebrali, zaczęli rozmowy o swoim dobytku.

142
00:20:08,000 --> 00:20:20,800
Więc pierwszy, najstarszy z braci powiedział: „Kupiłem mamie duży dom parterowy (bungalow), aby miała gdzie mieszkać”.

143
00:20:21,000 --> 00:20:29,800
Wtedy drugi z braci powiedział: „Ja kupiłem mamie Mercedesa z szoferem”.

144
00:20:30,000 --> 00:20:49,800
Trzeci, najmłodszy z braci powiedział: „Och! Wygrałem! Ponieważ zdobyłem dla mamy papugę. Mama lubi czytać Biblię, lecz teraz się starzeje i nie może już jej czytać.

145
00:20:50,000 --> 00:21:12,800
Ta papuga jest niezwykłą papugą i była trenowana przez 12 lat. Ta papuga potrafi recytować całą Biblię, wszystkie wersy. Wystarczy że mama da znak lub powie papudze, który wers chciałaby usłyszeć, a papuga zacznie recytować”.

146
00:21:13,000 --> 00:21:19,800
Krótko po tym matka zaczęła wysyłać listy do swoich trzech synów.

147
00:21:20,000 --> 00:21:38,800
A więc napisała do pierwszego syna: „Bardzo ci dziękuję, kupiłeś duży bungalow dla mnie, lecz potrzebny był mi tylko jeden pokój i teraz muszę sprzątać cały dom”.

148
00:21:39,000 --> 00:22:01,800
Potem matka napisała do drugiego syna: „Dziękuję ci bardzo za kupno Mercedesa, lecz starzeję się i nie podróżuję już, i nigdy nie używam tego samochodu, stoi wciąż w garażu, a na dodatek kierowca jest bardzo niegrzeczny”.

149
00:22:03,000 --> 00:22:20,800
Na koniec napisała do trzeciego syna: „Och! Ty naprawdę dobrze wiesz, co lubię”, i zaraz potem dodała: „Mmm… Kurczak był przepyszny!”

150
00:22:25,000 --> 00:22:30,800
A więc odrobina żartu, który sobie przypomniałam mówiąc o recytacji [tekstów] jak papuga.

151
00:22:31,000 --> 00:22:36,800
Dlatego ważny jest sposób w jaki sobą kierujemy, czy jesteśmy życzliwą i szczodrą osobą.

152
00:22:37,000 --> 00:22:40,800
To nie tylko przynosi korzyści nam samym, lecz także inspiruje innych.

153
00:22:41,000 --> 00:22:46,800
Wtedy też puszczamy sprawy materialne i wkraczamy w inny wymiar odpuszczania.

154
00:22:47,000 --> 00:22:53,800
Powoli puszczamy wszelkie pragnienia, które rzeczywiście powodują nasze cierpienie.

155
00:22:54,000 --> 00:22:59,800
To jest Druga Szlachetna Prawda – chcemy brać i mieć więcej.

156
00:23:00,000 --> 00:23:08,800
Mowa o zdobywaniu i pragnieniach przypomina mi pewne zdarzenie, które miało miejsce kilka lat temu, tuż po moim wyświęceniu.

157
00:23:09,000 --> 00:23:25,800
Moja przyjaciółka zaprosiła mnie do Birmy. Przed jej zaproszeniem wszystko było ok, byłam całkiem spokojna i szczęśliwa, i nie miałam żadnych myśli o odwiedzaniu innych miejsc.

158
00:23:26,000 --> 00:23:31,800
Aczkolwiek jej zaproszenie przyczyniło się do uwolnienia moich pragnień.

159
00:23:32,000 --> 00:23:40,800
Następnie poczułam się podekscytowana i pomyślałam: „Jak przekonam Ajahn Vayamę, aby pozwoliła mi na podróż?”

160
00:23:41,000 --> 00:23:53,800
I później przez całą noc mój umysł zmagał się z myśleniem o sposobie w jaki mogę dostać to czego chcę, czyli jak przekonać ją, aby mnie puściła.

161
00:23:54,000 --> 00:24:03,800
Oczywiście odczułam to jako cierpienie, ta ekscytacja właściwie była zmartwieniem.

162
00:24:04,000 --> 00:24:13,800
Wtedy odkryłam, że chęć zdobycia tego, co chcę, jest cierpieniem i nagle to zrozumiałam – powiedziałam sobie: „Przed tym byłam w porządku”.

163
00:24:14,000 --> 00:24:21,800
Zanim dostałam to zaproszenie wszystko było ze mną w porządku, wcale nie musiałam lecieć do Birmy ani odwiedzać tego miejsca.

164
00:24:22,000 --> 00:24:29,800
Byłam pobudzana przez pragnienie, aby coś zdobyć, aby udać się gdzieś indziej.

165
00:24:30,000 --> 00:24:35,800
Wtedy też uświadomiłam sobie ten moment i po prostu to puściłam – zatrzymałam się.

166
00:24:36,000 --> 00:24:44,800
Powiedziałam sobie, że następnego dnia po prostu pójdę powiedzieć Ajahn Vayamie, że zostałam zaproszona.

167
00:24:45,000 --> 00:24:52,800
Jeżeli powie, że mogę polecieć – w porządku. Jeżeli powie, że nie mogę – także w porządku. Puściłam to i stałam się ponownie spokojna.

168
00:24:53,000 --> 00:25:04,800
Czasami pragnienie doprowadza nas do szaleństwa. Pragniemy czegoś, pragniemy rzeczy materialnych, a następnie pragniemy egzystować.

169
00:25:05,000 --> 00:25:15,800
Pragnienie istnienia i pragnienie nieistnienia, poprzez które identyfikujemy się z ”ja” i ”moje” – jestem życzliwą osobą, jestem hojną osobą, a także pragniemy nie być.

170
00:25:16,000 --> 00:25:20,800
Tak właśnie zawsze huśtamy się z jednego końca na drugi.

171
00:25:21,000 --> 00:25:34,800
W momencie, kiedy uzyskamy mądrość przestaniemy się kołysać, gdyż wciąż kołyszemy się w te i wewte, z pragnienia istnienia do pragnienia nieistnienia.

172
00:25:35,000 --> 00:25:42,800
Przypomina mi to jedną z moich przyjaciółek. Zwykle praktykowałyśmy razem, kiedy byłyśmy świeckimi osobami.

173
00:25:43,000 --> 00:25:48,800
Praktykowała ona wytrwale i pamiętała swoje przeszłe życia.

174
00:25:50,000 --> 00:25:59,800
Ponieważ pamiętała swoje przeszłe życia, stwierdziła że ma już wystarczająco dużo cierpienia i nie chce odrodzić się ponownie. 

175
00:26:00,000 --> 00:26:08,800
Im bardziej pragnęła, aby się nie odrodzić, tym więcej praktykowała i naprawdę ciężko nad tym pracowała.

176
00:26:09,000 --> 00:26:17,800
Chciała przebić się [przez ułudę], osiągnąć oświecenie i nie odrodzić się już więcej, i im bardziej się starała, tym gorzej. 

177
00:26:18,000 --> 00:26:24,800
Więc skończyła bardzo, bardzo chora i dostała potwornych, migrenowych bólów głowy. 

178
00:26:25,000 --> 00:26:34,800
Musiała przerwać praktykę na parę godzin, wrócić do domu i zrelaksować się. Była bardzo chora i musiała wziąć tabletki przeciwbólowe.

179
00:26:35,000 --> 00:26:43,800
Oto dlaczego pragnienie nieistnienia jest nadal pragnieniem i przyczyną cierpienia. Tak więc, kiedy dajemy jesteśmy szczęśliwi.

180
00:26:44,000 --> 00:26:50,800
Właściwie to szczęście jest fundamentem pod spokojny umysł.

181
00:26:51,000 --> 00:27:02,800
Dlaczego czasem ludziom jest bardzo trudno osiągnąć spokój? Ponieważ umysł jest pełen niepokoju i chce przemieszczać się tu i tam.

182
00:27:03,000 --> 00:27:07,800
Umysł nie potrafi pozostać nieruchomy z powodu naszych pragnień i pożądań.

183
00:27:08,000 --> 00:27:13,800
A więc, kiedy dajemy i im więcej dajemy, wtedy pojawia się radość i jesteśmy szczęśliwi.

184
00:27:14,000 --> 00:27:23,800
Gdy dajemy, czujemy wewnątrz nas takie ”aaachh”, czyli odczucie puszczenia. Im więcej dajemy, tym bardziej to czujemy.

185
00:27:24,000 --> 00:27:27,800
Kiedy zaś staramy się coś zdobyć, czujemy ścisk w swoim ciele.

186
00:27:28,000 --> 00:27:38,800
Więc kiedy coś dajemy, czujemy się dobrze i odczuwamy bezpośrednio ten efekt psychologiczny, dzięki któremu czujesz się dobrze, jesteś zrelaksowany, i spokojny.

187
00:27:39,000 --> 00:27:47,800
Wtedy jest nam łatwiej, a więc potrzebujemy tego szczęścia w sobie, gdyż jest to dla nas energia, dzięki której stajemy się bardziej energiczni. 

188
00:27:48,000 --> 00:27:52,800
Kiedy więc medytujesz i skupiasz się na oddechu, oddech staje się bardziej interesujący. 

189
00:27:53,000 --> 00:28:03,800
W rzeczywistości nie ma niczego specjalnego w oddechu, lecz kiedy twój umysł jest szczęśliwy, to jakakolwiek rzecz, na której się skupisz lub na którą popatrzysz, będzie piękna.

190
00:28:04,000 --> 00:28:11,800
Pamiętam jak po raz pierwszy odbywałam swoje odosobnienie, a po jego zakończeniu czułam się bardzo szczęśliwa.

191
00:28:12,000 --> 00:28:19,800
Kiedy wróciłam do domu wszyscy wyglądali dobrze, a osoby których wcześniej nienawidziłam wyglądały cudownie – tak właśnie działa umysł. 

192
00:28:20,000 --> 00:28:25,800
W zasadzie to niektórzy ludzie są ograniczani z powodu dumy, a takie ograniczenie jest odbiciem pochodzącym z umysłu.

193
00:28:26,000 --> 00:28:31,800
Jeżeli twój umysł jest szczęśliwy, twój oddech będzie interesujący. Więc jest to ważne.

194
00:28:32,000 --> 00:28:44,800
W takim razie, dlaczego ludziom ciężko jest osiągnąć spokój? Ponieważ dawali niewystarczająco i nie zrobili zbyt wielu dobrych uczynków. 

195
00:28:45,000 --> 00:28:57,800
Nie jest konieczne, aby rozdawać materialne przedmioty, wystarczy służyć i wspierać kogoś, wystarczy że poświęcasz czas dla siebie i dla twojej rodziny, aby być z nimi.

196
00:28:58,000 --> 00:29:07,800
Dawanie również będzie aktem dobroci i życzliwości. Wtedy też czujesz się szczęśliwy z powodu wsparcia jakie dajesz i z powodu samego dawania. 

197
00:29:08,000 --> 00:29:12,800
Ta duchowa cecha również jest fundamentem pod szczęśliwy umysł. 

198
00:29:13,000 --> 00:29:18,800
Dlatego ważne jest to, że dajemy, gdyż pomaga nam to odpuścić – jest to sposób, aby puścić.

199
00:29:19,000 --> 00:29:30,800
Jeżeli nie będziemy umieli puścić tego, co powierzchowne, w jaki sposób będziemy w stanie puścić to, co dotyczy bardziej subtelnego poziomu – czyli poczucia ”ja” – pragnienia istnienia i nieistnienia.

200
00:29:31,000 --> 00:29:40,800
Im więcej jesteśmy w stanie dać, tym więcej jesteśmy w stanie odpuścić, a im więcej jesteśmy w stanie odpuścić, tym bardziej jesteśmy w stanie wybaczyć.

201
00:29:41,000 --> 00:29:47,800
Dlaczego ludziom tak trudno jest przebaczyć? Ponieważ jest to problem poczucia ”ja” – ego. 

202
00:29:48,000 --> 00:29:54,800
Buddha nauczał o trzech poziomach urojenia: jestem lepszy, jestem przeciętny, jestem okropny.

203
00:29:55,000 --> 00:30:01,800
A więc utożsamiamy się z tym, kim jesteśmy – jestem okropną osobą, jestem dobrą osobą lub jestem przeciętny. 

204
00:30:02,000 --> 00:30:13,800
To jest odczuwanie ”ja”, nieustannie identyfikujemy się z tym, kim jesteśmy i to tu pojawia się problem, gdyż jest to przyczyna naszego cierpienia.

205
00:30:14,000 --> 00:30:25,800
Dlaczego nie potrafimy wybaczyć? Im większe jest nasze ego, tym trudniej nam wybaczyć. Im mniejsze jest ego, im jesteśmy skromniejsi, tym łatwiej. 

206
00:30:26,000 --> 00:30:40,800
Ci którzy mają duże ego, mają też bardzo wąskie umysły. Ci którzy mają wielkie serce są bardzo skromni, łatwo potrafią wybaczać i obejmować [współczuciem] innych.

207
00:30:42,000 --> 00:30:51,800
Mówiąc o obejmowaniu innych [współczuciem] i wybaczaniu przypomina mi się zdarzenie z życia mojego syna, kiedy miał ok. 17 lat. 

208
00:30:53,000 --> 00:31:00,800
Zadzwonił do mnie dyrektor [szkoły] i powiedział: „Czy mogę z panią porozmawiać?”

209
00:31:01,000 --> 00:31:11,800
Zazwyczaj kiedy dyrektor dzwoni do rodziców nie jest zbyt dobrze: „Och! Nie mam pojęcia, co zrobił mój syn?!” A więc zostałam poproszona, aby spotkać się z dyrektorem.

210
00:31:12,000 --> 00:31:37,800
Kiedy się z nim spotkałam, powiedział mi, że mój syn zlekceważył wychowawcę. Tak też pod koniec spotkania upewniłam go mówiąc, że na pewno porozmawiam ze swym synem.

211
00:31:38,000 --> 00:31:57,800
Wtedy też wróciłam do domu i spytałam go: „Czy zrobiłeś to?”, „Tak zrobiłem” – odpowiedział. Wtedy zapytałam: „Dlaczego to zrobiłeś?”, „Ponieważ on mnie oskarżył! Oskarżył mnie o coś, czego nie zrobiłem!”

212
00:31:58,000 --> 00:32:05,800
Więc następnie wystawił jego zarzut na próbę – powiedział: „Niech pan przyjdzie i mnie sprawdzi, mam papierosy, mam to i tamto w swojej kieszeni, proszę samemu sprawdzić”. 

213
00:32:06,000 --> 00:32:13,800
Oczywiście wychowawca był bardzo nieszczęśliwy, że młodzian nie okazuje mu szacunku, więc złożył skargę do mnie.

214
00:32:14,000 --> 00:32:31,800
Wtedy powiedziałam mu: „Tak, może twój wychowawca popełnił błąd, oskarżył cię, lecz nie zapominaj, że twój wychowawca to także ludzka istota. Wszyscy popełniamy błędy”. 

215
00:32:32,000 --> 00:32:51,800
Mówiłam dalej: „Nie urodziłam się jako rodzic i nie wiedziałam też jak mam stać się matką, powoli nauczyłam się tego sama. Nie urodziłam się matką i nie wiedziałam też jak mam o ciebie zadbać. 

216
00:32:52,000 --> 00:32:55,800
Ja także popełniam błędy, przez cały czas popełniam błędy” – powiedziałam.

217
00:32:56,000 --> 00:33:05,800
„To jest jak miłość, bezwarunkowa miłość matki do dzieci. Jakikolwiek błąd popełnisz, ja zawszę ci wybaczę, zawsze cię obejmę”.

218
00:33:06,000 --> 00:33:11,800
Lecz jako dzieci powinniście wybaczać swoim rodzicom, jeżeli popełnili oni błędy.

219
00:33:12,000 --> 00:33:26,800
Wszyscy popełniamy błędy, dlatego iż jesteśmy ludzkimi istotami, gdyż jest to tylko częścią bycia nieoświeconym. Tak więc powiedziałam mu: „Wybacz”.

220
00:33:27,000 --> 00:33:39,800
To bardzo dobra cecha, aby być zdolnym do wybaczenia, aby być w stanie okazać swe wielkie serce, i aby odpuścić oraz wybaczyć innym, jeżeli popełnili oni błędy.

221
00:33:40,000 --> 00:33:50,800
Jeżeli jesteś w stanie postawić się na miejscu innych, jesteś też w stanie ich zrozumieć, ponieważ my także czasem popełniamy błędy. 

222
00:33:51,000 --> 00:34:00,800
Więc dodałam jeszcze: „Wiesz, to jest częścią bycia nieoświeconym, jest to jakością nieoświeconego [umysłu]. Tak więc, po prostu wybaczasz”.

223
00:34:01,000 --> 00:34:13,000
Zachęcałam go więc: „Pójdź i porozmawiaj ze swoim wychowawcą i poproś go o przebaczenie – powiedz: «Przepraszam»”.

224
00:34:14,000 --> 00:34:28,800
Po tym zdarzeniu następnego dnia poszedł do szkoły, więc poczekałam aż wróci i zapytałam go: „Czy rozmawiałeś ze swoim wychowawcą?”, odpowiedział: „Tak, rozmawiałem”.

225
00:34:29,000 --> 00:34:38,800
„Co mu powiedziałeś?”, po czym odpowiedział: „Przyszedłem do niego i powiedziałem, że jest mi przykro z tego powodu”.

226
00:34:39,000 --> 00:34:47,800
Przeprosił i poprosił o przebaczenie za to co zrobił, dlatego też wychowawca przywitał go z wielkim uśmiechem i uściskał go. W ten sposób się czegoś nauczył. 

227
00:34:48,000 --> 00:34:51,800
Buddha powiedział, że można tego dokonać tylko poprzez miłującą dobroć.

228
00:34:52,000 --> 00:35:02,800
Dlatego im więcej dajemy, tym lepiej, ponieważ nie wiemy jak puścić poczucie ”ja”, idee, poglądy i opinie, a więc myślimy, że to my mamy rację. To nasze poczucie własnej nieomylności. 

229
00:35:03,000 --> 00:35:08,800
Czasem myślimy: „O tak, wiem, wiem, zrobiłem błąd, lecz!…”

230
00:35:09,000 --> 00:35:23,800
Z powodu naszych poglądów i opinii, których tak mocno się trzymamy, uważamy że mamy rację, a druga osoba jest w błędzie. Dlatego nie potrafimy wybaczyć, ponieważ nie możemy puścić. 

231
00:35:24,000 --> 00:35:38,800
Będziemy wiedzieć jak to zrobić, jeżeli zaczniemy tylko od tej cechy, jeżeli naprawdę będziemy robić to odpowiednio, jeżeli będziemy dawać i rozwijać tę jakość, tę duchową cechę. 

232
00:35:39,000 --> 00:35:42,800
Właściwie [pragnienie] prowadzi od jednej rzeczy do następnej – byle więcej.

233
00:35:43,000 --> 00:35:58,800
Jeżeli nie potrafimy wybaczyć, wtedy musimy spojrzeć na naszą moralność, na naszą etykę i zauważyć, czy jesteśmy w stanie dać wystarczająco.

234
00:35:59,000 --> 00:36:08,800
Gdy nie potrafimy wybaczyć oznacza to, że dajemy niewystarczająco. A więc im więcej będziemy dawać, tym łatwiej będzie nam wybaczyć.

235
00:36:09,000 --> 00:36:16,800
Im więcej będziemy w stanie wybaczyć, tym będziemy szczęśliwsi, będziemy mogli puścić – powoli i stopniowo – więc nie stanie się to w ciągu jednej nocy. 

236
00:36:17,000 --> 00:36:32,800
Dlatego też Buddha tak bardzo to podkreślał i zachęcał, aby [rozwijać] szczodrość. Jest to kamień węgielny dla [kroczących] ścieżką ku oświeceniu.

237
00:36:33,000 --> 00:36:49,800
To właśnie sila, czyli moralność, bhavana (rozwój wyciszenia i wglądu) oraz mądrość. Aczkolwiek mądrość wzrasta jedynie, wtedy gdy twój umysł jest spokojny i szczęśliwy.

238
00:36:50,000 --> 00:36:54,800
Kiedy dajemy, jesteśmy szczęśliwi, a im więcej dajemy, tym więcej szczęścia odczuwamy.

239
00:36:55,000 --> 00:36:58,800
To jak przygotowanie sporej ilości jedzenia w zeszłym tygodniu.

240
00:36:59,000 --> 00:37:09,800
Wszyscy tak ciężko pracowali, lecz wszyscy byli szczęśliwi, ponieważ dawali równocześnie wytwarzając mnóstwo energii. Nie czujesz zwątpienia, odczuwasz promienność i jasność.

241
00:37:10,000 --> 00:37:21,800
Dlatego jest to tak ważne, gdyż jesteśmy wtedy w stanie puścić. Odpuszczamy odrobinę, więc mamy odrobinę szczęścia, tak jak powiedział to Ajahn Chah.

242
00:37:22,000 --> 00:37:27,800
Więc gdy odpuścimy więcej, mamy więcej szczęścia. A kiedy puścimy całkowicie, osiągniemy pełnię szczęścia.

243
00:37:28,000 --> 00:37:39,800
Podobnie gdy będziemy potrafili dawać, i gdy będziemy w stanie całkowicie porzucić [pragnienia], wtedy też będziemy w stanie wybaczyć. 

244
00:37:40,000 --> 00:37:47,800
Bowiem nadal cierpimy, gdy trzymamy się naszych narzekań, wciąż i wciąż je powtarzając. Dlatego też w umyśle pojawia się wiele cierpienia.

245
00:37:48,000 --> 00:37:55,800
Pamiętam jak mąż mojej kuzynki zwykł nadużywać swojej siły w stosunku do niej.

246
00:37:57,000 --> 00:38:08,800
Powiedziała mi, że nawet jeśli mąż ją obraża, ona nigdy nie ma wobec niego złych myśli. 

247
00:38:09,000 --> 00:38:17,800
Chce mu wybaczać, ponieważ wie, że trzymanie się [urazy] automatycznie prowadzi do cierpienia.

248
00:38:18,000 --> 00:38:28,800
Czasem myślimy, że kiedy dajemy, nic nam nie zostaje. Pamiętam jak jedna z moich kuzynek powiedziała: „Och! Kiedy daję, kiedy się czymś dzielę, kiedy dzielę się korzyściami z innymi, wtedy sama nic nie mam”.

249
00:38:29,000 --> 00:38:32,800
Powiedziałam jej: „Nie! Im więcej dajesz, tym więcej dostajesz”.

250
00:38:33,000 --> 00:38:40,800
Pamiętam też jak jedna z moich anagarika powiedziała mi, że teraz mam pięcioro dużych dzieci. 

251
00:38:41,000 --> 00:38:48,800
Ponieważ gdy rozpoczynałam swe monastyczne życie, uczyłam o porzucaniu na przykładzie mojego syna.

252
00:38:49,000 --> 00:38:56,800
Odeszłam od swojego własnego dziecka, więc w zamian otrzymałam pięć kolejnych. A więc nie obawiajcie się dawać.

253
00:38:57,000 --> 00:39:02,800
Im więcej dajecie, tym dostajecie więcej. Tak więc teraz mam te wszystkie duże dzieci.

254
00:39:04,000 --> 00:39:08,800
Tak więc, kiedy dajemy automatycznie osiągamy z tego korzyści. 

255
00:39:09,000 --> 00:39:17,800
Gdyż inaczej pod koniec życia okaże się, że spędziliśmy całe nasze życie na gromadzeniu. Czy myślisz, że możemy coś ze sobą zabrać?

256
00:39:18,000 --> 00:39:21,800
Nie możemy, nieprawdaż? Nie możemy zabrać ze sobą samochodu. 

257
00:39:22,000 --> 00:39:39,800
Chińczycy w Malezji lubią sklejać modele z papieru, np. Mercedes-Benz z papieru, duży bungalow z papieru. Myślą że z łatwością będą mogli je ze sobą zabrać – nie, nie możecie wziąć niczego ze sobą.

258
00:39:40,000 --> 00:39:52,800
Jedyną rzeczą jaką możesz ze sobą zabrać to jakość umysłu – piękny i zdrowy stan umysłu. To jest to, co możesz ze sobą zabrać. 

259
00:39:53,000 --> 00:40:01,800
Jest to bardzo ważna cecha, lecz wielu z ludzi ma skłonność do jej pomijania.

260
00:40:03,000 --> 00:40:12,800
Wiele osób przychodzi do nas i mówi: „Po prostu naucz mnie medytacji, chcę tylko medytować. Nie jestem zainteresowany niczym innym” – tak nie można.

261
00:40:13,000 --> 00:40:18,800
Musisz podjąć się praktyki w całości, praktyki Szlachetnej Ośmiorakiej Ścieżki.

262
00:40:19,000 --> 00:40:32,800
A więc musisz praktykować: hojność, etykę, moralność, a także rozwijanie umysłu. Każda z tych jakości jest ważna i jest niezbędna, lecz wszystkie one nie zawierają się w jednej. 

263
00:40:33,000 --> 00:40:43,800
Więc oczywistym będzie, że praktykując tylko dawanie, dawanie i szczodrość, bez utrzymywania pięciu wskazań – twoja moralność nie będzie dobra.

264
00:40:44,000 --> 00:40:52,800
Musisz posiadać moralność wspieraną przez hojność, aczkolwiek każda z tych jakości jest ważna. Każda z nich jest podstawą dla kolejnej.

265
00:40:53,000 --> 00:41:00,800
Dawanie jest również częścią moralności, dlatego moralność jest fundamentem pod spokojny umysł.

266
00:41:01,000 --> 00:41:06,800
Z kolei spokojny umysł będzie fundamentem dla rozwoju mądrości.

267
00:41:07,000 --> 00:41:13,000
Zaś mądrość poprowadzi nas do wolności, wolności od wszelkiego cierpienia.

268
00:41:14,000 --> 00:41:19,000
Tak więc ofiarowuję wam to do waszej refleksji, oby te nauki przyniosły wam wszystkim korzyści.

269
00:41:20,000 --> 00:41:27,000
Obyście osiągnęli sukces w dawaniu i wybaczaniu, a także, oby poprowadziły was do wolności od wszelkiego cierpienia..

270
00:41:28,000 --> 00:41:35,800
Transkrypcja i tłumaczenie: Marcin Zakrzewski
Napisy: Portal Sasana.pl